Minik Etta, odasında bilim dergilerini karıştırıyordu her zamanki gibi. Uzay ile ilgili makaleler hep daha çok ilgisini çekiyordu. “Sefe Değişeni Nedir?” başlığına denk geldiğinde orada kendi adını görmüştü. Henrietta S. Leavitt. Bu özellikle ilgisini çekmişti. Makaleyi okumaya başladı. Sefe değişeninin aslında nabız gibi atan, çap ve ısı olarak değişiklik gösterebilen, yaydığı ışığın farklı olabildiği ve düzenlenmiş periyotlara sahip yıldızlar olduğunu anladı. Leavitt, maksimum ve minimuma karşılık gelen iki nokta dizisi arasında düz bir çizgi çekmiş ve bu parlaklık ve periyotların değişebileceğini savunmuştu.
Etta durdu. Evren bu yüzden genişliyordu demek. Biraz sonra okuyacağı satırlar da Edwin Hubble’ın bunu ortaya çıkardığını söyleyecekti ancak Etta o kadar heyecanlamıştı ki yazının devamını okumadı. Evin içinde bulduğu herkese bu bilgiyi bağıra bağıra anlattı.
Yirmi yıl sonra Etta, artık evinde değildi. NASA’ya bağlı bir astronot olmuştu. Teknoloji çok çok ilerlemiş, Kuiper Kuşağı ne kelime, Samanyolu’nu geçmek bile mümkün olmuştu. Eskiden “spiral nebula” olarak bilinen bir başka bağımsız galaksinin içinde yol alıyordu. Bir yürek misali atan bir yıldız gördü. Önce ne olduğunu anlamadı. Birkaç net fotoğraf çektikten sonra ilerledi, birkaç gün sonra bunlardan bir tane daha gördü, bu biraz daha solgundu. Böyle böyle pek çok yıldız gördü.
Daha fazlası riskli olabileceğinden hep Dünya’ya eşit mesafede ilerliyordu. Bir şeyler geldi aklına, bu yıldızların bir şemasını çıkardı ve aralarında bir çizgi çekti. Henrietta’nın çizgisinin tıpkısının aynısı olan bir çizgi. Sonra sadece üniversitede uzay okumuş birinin anlayacağı türden karmaşık, bir o kadar da tuhaf birtakım işlemler yaptı. O an, Sefe değişeni yıldızlarını ilk kez çıplak gözle gören ilk kişi olduğu bilmiyordu. Tıpkı Henrietta’nın makale ve gözlemlerinin sadece kuram olduğunu ve tabii ki bunu ilk kez kanıtlayan kişi olduğunu bilmediği gibi. Bir fikri teoriden gerçeğe dönüştüren o kişi olduğunu, çığır açacağını bilmediği gibi.
ELİF VATANSEVER
7-A
