Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde develer tellal iken pireler berber iken ben annemin beşiğinde tıngır mıngır sallanırken ülkenin birinde Adalet ve Eşitlik adlı iki kişi varmış.
Adalet ve Eşitlik sürekli kavga eden iki kişiymiş. Tüm ülke onları kavgalarını bilir kavgalarına bazen eğlenir bazen taraf tutarlarmış ama hangisi haklı bir türlü karar veremezlermiş. Aslında buradaki iyi kişi eşitlikmiş ama ülkedeki insanlar adaletin iyi kişi olduğunu düşünüyorlarmış. Hangisinin haklı olduğunu bulmak için seçim yapmaya karar vermişler.
Seçim günü her yer birbirine girmiş taaa ki bir Bilge kişi gelene kadar… Bilge kişi kimin haklı olduğunu bulmak için seçime gerek yok bir yarışma yapmalıyız, demiş. Halkın içinden üç kişi seçmiş ve sahneye çıkarmış. Bu kişilerden biri çok aç, biri aç diğeri ise tokmuş. Bu kişilere yemek vermiş, yemeği önlerine koyduklarında çok aç olan hemen bitirmiş ama tabi ki doymamış yemeğin miktarı az gelmiş.
Aç olan, çok aç olana göre daha iyi durumdaymış, tok olan için ise her şey yolundaymış, tokluğuna tokluk kattığı için hayat bana güzel diye düşünüyormuş. Bilge güzel halkımız gördünüz mü açlık durumlarına göre yiyecek verilseydi eşitlik olurdu ancak çok aç olana bu kadar yemek verilmesi doğru değil ona eşit davranılmadı, demiş. Halkın kafasında bir soru işareti oluşmuş.
Ardından Bilge: “Adalet ve Eşitlik birlikte olursa iyi anlaşırlarsa ülkemiz daha güzel, yaşanabilir bir yer olur.” demiş. Herkes Bilge’ye hak vermiş. Ülkede kavgalar sona ermiş. Adalet ve eşitlik iyi anlaşmaya başlayınca tüm halk neşeyle ve huzurla yaşamaya başlamış ve sonsuza dek mutlulukları sürmüş…
Rüya Yetgin 6B
